Escrito por Een weddenschap tussen vrienden
Ervaring van: @David_el_Homo
Categorie: Fictie
Datum: 18/02/23
Ik was nerveus. Verdomde de tijd dat ik de weddenschap had aangenomen. Ik dacht niet dat hij me zou laten voldoen aan de voorwaarden, maar toen Moi me de volgende dag herinnerde dat ik 24 uur lang naar hem moest luisteren omdat ik had verloren, werd ik wit. Gedurende het grootste deel van de dag had hij me als butler, in feite: boodschappen doen, zijn huis schoonmaken, hem drankjes brengen, zijn voeten masseren... Vernederend, ja, maar niets onverdraaglijks. Het eerste alarmbelletje ging af om 19:30, toen hij kleding uit zijn kast pakte en het naar me toe bracht.
-"Hier, douche en maak jezelf mooi," zei hij. "Vandaag is het de verjaardag van mijn vriend Nacho en je komt met me mee."
Ik wilde even denken dat dit misschien het einde van de straf betekende, maar het voelde niet goed om met meer mensen af te spreken.
Het verjaardagsfeest was bij Nacho thuis. Toen we aankwamen, stelde Moi me voor aan de gastheer en twee van zijn vrienden die eerder waren aangekomen dan wij. We gingen in de woonkamer zitten om een biertje te drinken en, toen ik merkte dat er niets vreemds gebeurde, ontspande ik. Moi zou niet zo gemeen zijn om me daar als een dienaar te behandelen voor anderen.
-"Willen jullie nog een?" vroeg Nacho terwijl hij opstond om twee andere vrienden te verwelkomen die binnenkwamen.
-"Laat maar, laat maar," zei Moi. "Miki brengt ze al, hij betaalt vandaag een weddenschap."
Ik stond versteld. Ik denk dat ik rood werd omdat mijn gezicht begon te branden van schaamte. Zes paar ogen keken naar me. Ik keek alleen naar Moi, smekend met mijn ogen dat hij me dit niet aan zou doen.
-"Kom op, Miki," drong hij aan. "Aan de slag!"
Ik stond langzaam op, beschaamd, en er ontsnapte een nerveuze lach terwijl ik zei: "wat een klootzak ben je...".
In de keuken ademde ik een paar keer diep in, mezelf overtuigend dat dit was wat ik moest doen. Ik kon me niet terugtrekken nu iedereen van de weddenschap afwist. Ze zouden me blijven pushen en het zou erger worden. Uiteindelijk was het beter om het met een lach te nemen, het te spelen. Het was niet zo erg om even als dienaar te zijn. Ik ging terug naar de woonkamer met de biertjes. Iedereen lachte terwijl Moi hen vertelde dat hij me de hele dag als "huishoudster" had gehad. Ik ging zitten, maar:
-"Nee, nee," zei Moi terwijl hij mijn biertje uit mijn hand nam. "Vertel je idee, Xavi."
"Hoezo? Gaan de anderen ook meedoen?"
-"Niets," zei Xavi. "Ik heb gezegd dat hij zich moet uitkleden."
Iedereen lachte. Zelfs ik, die dacht dat het een grap was.
-"Hij meent het, Miki," zei Moi. "Trek je kleren uit."
-"Maar wees niet gemeen," zei ik. "Ik breng jullie de biertjes en serveer de drankjes, maar maak me niet kapot."
-"Een weddenschap is een weddenschap," zei Nacho.
-"Kom op, Miki," drong Moi aan. "Wees geen watje en blijf naakt."
Ik had me kunnen verzetten en weg kunnen gaan, maar de schaamte om als een lafaard te worden gezien hield me tegen. De eerste fluitjes begonnen toen ik mijn hoodie uittrok. Ze proostten en dronken terwijl ik mijn sneakers, broek en T-shirt uittrok. Ik bleef staan in mijn boxers.
-"Nee, nee," zei de roodharige jongen, wiens naam ik niet meer weet. "Alles."
-"Je hebt het gehoord," zei Moi met een gemene lach. "Naakt."
Ik weet dat ik rood van schaamte was toen ik mijn onderbroek naar beneden trok, hoewel ik deed wat ik kon om me met mijn handen te bedekken.
-"Handen op je hoofd, huishoudster," beval Moi. "Verberg niets voor mijn vrienden."
Plotseling stond ik daar, volledig naakt, voor zes jongens die naar me keken en opmerkingen maakten en grappen maakten over mijn piemel. Ik was nerveus en had een slap gevoel. Ik voelde me vernederd, en vreemd genoeg opgewonden. Ze applaudisseerden en lieten me eindelijk zitten om te drinken. Naakt, dat wel; ik moest zo de hele feest blijven.
Gedurende een paar uur vroegen ze me om dingen uit de keuken te halen, en meer dan één klap op mijn blote kont gaven ze me terwijl ze lachten. De situatie was vreemd, maar ik begon me te ontspannen. Bij een paar gelegenheden kreeg ik een stijve. De situatie gaf me meer opwinding dan ik wilde dat ze opmerkte, en ik probeerde het te verbergen, maar bij een van de keren dat ik drankjes ging bijvullen, merkte Nacho het op.
-"Hij vindt het leuk!" riep hij lachend. Ik bedekte me, maar ze dwongen me om mijn handen weer weg te halen zodat iedereen mijn opkomende erectie kon zien.
Moi vroeg me om voor iedereen te paraderen met mijn handen op mijn hoofd, en dat ik één voor één mijn piemel aan hen moest voorstellen. "Mijn lul is blij je te zien," moest ik tegen iedereen zeggen als ik voor hen stond. Sommigen gaven me een klap, Moi greep me bij mijn ballen, ik voelde me steeds meer beschaamd door hun lachen, en steeds meer opgewonden.
Nu wist iedereen van mijn exhibitionistische kant, en ik wist niet hoe ik dat moest verwerken.
Ze bedachten een spel: ze zetten me op een stoel en kozen om de beurt om me te masturberen. Iedereen had een minuut. Degene die me liet klaarkomen, hoefde geen drankjes te betalen in de pub waar ze daarna naartoe wilden gaan. Het was vernederend om door iedereen aangeraakt te worden, maar mijn piemel dacht daar anders over. Een voor een pompten ze me, ze gaven me olie op de eikel bij de derde ronde; bij de vijfde ronde was ik zo opgewonden dat ze besloten te stoppen toen ze mijn piemel erg opgezwollen voelden. Aan het begin van de zesde ronde was het Nacho die me liet klaarkomen. Iedereen applaudisseerde en zong "lang zal hij leven" terwijl ik nog steeds sperma uitstootte.
Ze lieten me gaan om me te wassen, maar voordat ze me toestonden me aan te kleden om naar de pub te gaan, dwongen ze me om een groepsfoto te maken: ik naakt, zij gekleed.
De rest van de nacht was rustig, hoewel de foto van mobiel naar mobiel ging (tussen de zeven), en ze lieten het zelfs aan mensen zien terwijl ik erbij was. Maar ik was al te dronken om me er iets van aan te trekken.
Het was uiteindelijk een leuke avond.
